From fairest creatures we desire increase, That thereby beauty’s rose might never die, But as the riper should by time decease, His tender heir might bear his memory: But thou, contracted to thine own bright eyes, Feed’st thy light’s flame with self-substantial fuel, Making a famine where abundance lies, Thyself thy foe, to thy sweet […]
Փախան դոշակն Ու վերմակը Եւ սավանը դեն թռավ Հետն էլ բարձը Ցատկեց բարձր՝ Ծլկեց գորտի պես, կորավ։ Ձեռքս՝ մոմին, Մոմը՝ գետնին, Ձեռքս՝ գրքին, Սա վազեց, Բազմոցի տակ թաքնվեց։ Ինքնաեռն է տաքացել. Թեյ եմ ուզում ես խմել, Բայց ցմփորը ինձանից Փախավ ասես՝ կրակից։ Սա ի՞նչ բան է, Ի՞նչ պատահեց, Ո՞ր պատճառով Ամեն ինչ Շուրջ պար […]
Ըստ Լեոնիդ Ֆիլատովի Տեղայնացված թարգմանությունը՝ Ռուբէն Թարումեանի Հեքիաթ թատրոնի համար Գործող անձինք․ Թորոս Արուս (Տատրակ) Թագավոր Զորավար Արքայադուստր Դայակ Ջադու պառավ Ձայն (Այն-Ինչ-Չի-Կարող-Լինել) Զույգ կտրիճներ Դեսպաններ Ժողովուրդ Պատմող (Խեղկատակ-ծաղրածու) Խեղկատակ-ծաղրածուԿըհավատաք, թե՝ ոնց, լուս աշխարհում Հայոց կար Թորոս-հըրաձիգ, մի կըտրիճ ճարպիկ։ Ոչ սիրուն էր, ոչ էլ գեշ, ոչ խելոք էր, ոչ էլ էշ, ոչ կարմրայտ, ոչ՝ […]
