Վադիմ Եգորով. Ստվերների շեղում…
* * * Ստվերների շեղում…միահյուսված ձեռքեր… Աննինջ լուսնի զննող, խորաթափանց հայացքը… Օ՜հ, իմ նկարչուհի, չկայացած ընկեր՝ մենակ եմ առանց քեզ, դատարկ է կյանքս: Աչքերս կընկղմեմ անհունձ հունիսի մեջ եւ խենթության ալիք կայրի հանկարծ հոգիս, կարծես կրկին անզուսպ ու պատանի եմ ես եւ սերը առաջին ձեռքով կանչում է ինձ: Բույրերը գիշերվա գլուխ են արբեցնում, իսկ վերեւում, […]






