Ապրում ենք, որ բամբասենք
Ապրում ենք մենք, որ բամբասենք։
Մենք բամբասում ենք, որ ապրենք։
Լինի՝ շշուկ՝ հարեւանից,
Թե՝ պետական անցուդարձից,
Կամ՝ մի խնդիր՝ զուտ գիտական,
Եւ կամ էլ հարց՝ բարոյական․
Տեղեկույթի փոխանակում ՝
Ահա, թե ինչ է կատարվում։
Եւ բամբասում են պրոտոնները՝
Մեզոններով փոխանակվում,
Եւ բամբասում են ատոմները՝
Էլեկտրոններ միմյանց հանձնում։
Եւ բջիջներն են բամբասում ու
ԴՆԹ-ներ տալիս-առնում։
Եւ որ հարմար լինի շփումը
Կամաց իրար են մոտենում…
Ձգվում է այդ ամենն իրար․
Կազմում միջուկ, կազմում է տարր,
Կազմում աստղեր, մոլորակներ,
Հողեր, սարեր, ջրեր, ամպեր։
Կազմում հյուսվածք, կազմում էակ՝
Կենդանիներ տարբեր տեսակ։
Նաեւ մարդկանց է դա կապում,
Ընտանիքներ ձեւավորում…
Ուրեմն, թե կուզենք ապրել,
Մեզ անհրաժեշտ է բամբասել։
Իմաստը դա է հենց կյանքի․
Թող ոչ մեկին դա չնեղի․
Ապրում ենք մենք, որ բամբասենք։
Եւ բամբասում ենք, որ ապրենք։
