Խրախճանք՝ ժանտախտի ժամանակ

«Փոքրիկ ողբերգությունների» շարքում ընդգրկված այս գործը Պուշկինը թարգմանել է շոտլանդացի բանաստեղծ Ջոն Ւիլսոնի (John Wilson) «Ժանտախտի քաղաքը» (The City of the Plague) բանաստեղծական խաղի մի դրվագից։ Իրականում սակայն՝ զգալիորեն վերամշակելով։ Մասնավորապես Նախագահի երգը (Master of Revels. Song) միայն ընդհանուր գաղափարով է բխում բնագրից․ Պուշկինի մոտ երգը շատ ավելի կարճ է։ Բնագրում 16 տողանոց 5 տներ են (աա բբ գգ … հանգով)՝ երգչախմբային քառատող կրկներգով, իսկ Պուշկինի մոտ 6 տողանոց 6 տներ են (աա բգբգ հանգով)՝ առանց կրկներգի։ Ես թարգմանել եմ Պուշկինի տարբերակը․ այն ավելի սեղմ է, խիտ եւ համահունչ է…

Կարդալ ավելին

Եւգենիյ Օնեգին

А. С. Пушкин ЕВГЕНИЙ ОНЕГИН Роман в стихах Pétri de vanité il avait encore plus de cette espèce d’orgueil qui fait avouer avec la même indifférence les bonnes comme les mauvaises actions, suite d’un sentiment de supériorité, peut‑être imaginaire. Tiré d’une lettre particulière Ա․ Ս․ Պուշկին ԵՒԳԵՆԻՅ ՕՆԵԳԻՆ Շափածո վեպ Pétri de vanité il avait encore plus de cette espèce d’orgueil qui fait avouer avec la même indifférence les bonnes comme les mauvaises actions, suite d’un sentiment de supériorité, peut‑être imaginaire. Tiré d’une lettre particulière Не мысля гордый свет забавить,…

Կարդալ ավելին

***ին <Կերնին>

А. С. Пушкин К*** Я помню чудное мгновенье: Передо мной явилась ты, Как мимолетное виденье, Как гений чистой красоты. В томленьях грусти безнадежной, В тревогах шумной суеты, Звучал мне долго голос нежный, И снились милые черты. Шли годы. Бурь порыв мятежный Рассеял прежние мечты. И я забыл твой голос нежный, Твои небесные черты. В глуши, во мраке заточенья Тянулись тихо дни мои Без божества, без вдохновенья, Без слез, без жизни, без любви. Душе настало пробужденье: И вот опять явилась ты, Как мимолетное виденье, Как гений чистой красоты. И сердце бьется…

Կարդալ ավելին

Մարգարե

А. С. Пушкин Пророк Духовной жаждою томим, В пустыне мрачной я влачился, — И шестикрылый серафим На перепутье мне явился. Перстами легкими как сон Моих зениц коснулся он. Отверзлись вещие зеницы, Как у испуганной орлицы. Моих ушей коснулся он, — И их наполнил шум и звон: И внял я неба содроганье, И горний ангелов полет, И гад морских подводный ход, И дольней лозы прозябанье. И он к устам моим приник, И вырвал грешный мой язык, И празднословный и лукавый, И жало мудрыя змеи В уста замершие мои Вложил десницею кровавой.…

Կարդալ ավելին

Ձմռան երեկոն

Александр Сергеевич Пушкин Зимний вечер Буря мглою небо кроет, Вихри снежные крутя; То, как зверь, она завоет, То заплачет, как дитя, То по кровле обветшалой Вдруг соломой зашумит, То, как путник запоздалый, К нам в окошко застучит. Наша ветхая лачужка И печальна и темна. Что же ты, моя старушка, Приумолкла у окна? Или бури завываньем Ты, мой друг, утомлена, Или дремлешь под жужжаньем Своего веретена? Выпьем, добрая подружка Бедной юности моей, Выпьем с горя; где же кружка? Сердцу будет веселей. Спой мне песню, как синица Тихо за морем жила; Спой…

Կարդալ ավելին

Ալեքսանդր Սերգեեւիչ Պուշկին. Որքա՜ն հըրաշք հայտնություններ են…

* * * Որքա՜ն հըրաշք հայտնություններ են Բերում մեզ շունչն իմացության, Հանճարն՝ անկարծության ընկերը, Եւ փորձն՝ որդին մոլորության, Եւ դեպքը՝ գյուտարար Աստվածը․․․

Կարդալ ավելին

Ալեքսանդր Սերգեեւիչ Պուշկին. Օլեգի վահանը

Երբ Կոստանդին կայսրի քաղաքը Քեզ հետ, վարյագ դու ռազմատենչ, Եկավ սլավոնական ջոկատը Եւ հաղթության դրոշ ճոճեց, Դու տոնեցիր ռուս զենքի փառքը. Ի վախ ու քեն համառ հույնին Դու գամեցիր պողպատ վահանդ Կոստանդնուպոլսի դարպասին։ Ահա եկան ռազմի օրերը Եւ քո ճամփով անցանք կրկին, Բայց երբ նորից փառքով օծված մենք Ստամբուլի մոտ գոռ հոսեցինք Դղրդալով ցնցվեց բլուրդ Խանդոտ հառաջդ մեզ շեղեց Եւ Ստամբուլի առջեւ մեր զորքը Քո հին վահանը կանգնեցրեց։

Կարդալ ավելին

Ալեքսանդր Սերգեեւիչ Պուշկին. Սիրել եմ ձեզ…

* * * Սիրել եմ ձեզ: Եւ սերն էլ այդ գուցեեւ Դեռ չի մարել իսպառ հոգուս խորքում: Բայց թող որ չտանջի այն ձեզ այլեւս. Ես վշտացնել բնավ ձեզ չեմ ուզում: Սիրել եմ ձեզ անձայն, անհույս սիրով եւ Եղել խանդի, երկչոտության գերի: Սիրել եմ ձեզ այնքան քնքուշ սիրով, որ, Աստված տա, ձեզ ուրիշն այդպես սիրի:

Կարդալ ավելին